Tijdens DDW maakte je het afgelopen jaar kennis met vooruitstrevende en speculatieve doorkijkjes naar de toekomst van ons voedsel. Dat food en design samengaan, bewijzen ontwerpers al enige tijd. Sinds de oprichting van de afdeling Food Non Food binnen de Design Academy in 2014, zien we tijdens DDW steeds meer synergie tussen voedsel(verspilling), dierenwelzijn, horeca, innovatie en design. De oprichting van de Future Food Design Awards door Agri Meets Design and Dutch Institute of Food&Design, zette deze tendens in 2017 nog meer kracht bij. Tijdens DDW verkoos de internationale jury, met o.a. food designer Marije Vogelzang, Fernando Laposse tot winnaar van deze prijs. Hij won met zijn project Totomoxtle; plaatmateriaal gemaakt van resten uit de maïsproductie van Mexicaanse boeren. Door afval tot een waardevol product te transformeren ontstaat er een nieuw economisch model voor Mexicaanse boeren.


Foto: Cleo Goossens



Embassy of Food 

Marije Vogelzang, alumnus en sinds 2015 hoofd van de Food Non Food afdeling aan de Design Academy Eindhoven, is een van de eerste Nederlandse food designers. Ze richt zich op food concepten, smaak ervaring en eetcultuur. Dit jaar was Marije curator van de Embassy of Food, onderdeel van het World Design Event. De Embassy of Food gaf tijdens DDW podium  aan oplossingen voor prangende voedselvraagstukken en een doorkijk naar toekomstige vormen van voedselbewerking en –productie. Voedselverspilling, upcycling, speculatieve biomaterialen en productiemethoden, vormden de rode draad. 


Foto: Liset van der Laan


Upcycling en voedselverspilling

Het Prei Project van Isaac Monte was een goed voorbeeld van upcycling. Isaac ontwikkelde in samenwerking met de biologische tuinbouwer Jan van Lierop een nieuw verpakkingsmateriaal uit het restmateriaal van prei. Normaal gesproken wordt maar een deel van de prei gebruikt voor de verkoop en moeten biologische groenten wettelijk gezien per stuk verpakt worden. Isaac creëerde een exclusief verpakkingsmateriaal uit het restafval van prei dat dient als bescherming en als communicatiemiddel. Een win-win situatie dus. In dezelfde lijn ging Doreen Westphal aan de slag met de jaarlijkse reststroom van 10.000 kilo oesterzwamvoetjes van een lokale teler. Het resultaat hiervan is Planti15, een biologische vegetarische worst. De worst dankt zijn naam aan de efficiëntere inzet van landbouwgrond. Op hetzelfde stuk land kunnen 15x meer plantaardige eiwitten verbouwd worden dan dierlijke.  


De toekomst van ons voedsel

Waar Isaac en Doreen hele concrete oplossingen vonden voor een huidig probleem kwamen Johanna Schmeer en Chloé Rutzerveld met een doorkijk naar de toekomst. Het project Bioplastic Fantastic laat zien dat enzymen en bacteriën bio plastic kunnen omzetten naar zelfvoorzienende tools die vitaminen, vet, proteïnen en suikers produceren. 




Beschikken we in 2030 allemaal over een keuken met een verticale farming unit waarbij we onze eigen groenten telen, aansluitend op onze voorkeuren en gezondheidseisen? Chloé Rutzerveld toonde tijdens DDW dat deze vraag realistischer is dan deze op het eerste gezicht lijkt. Haar project Future Food Formula toonde voedselproductie 2.0. Ze gaf een overzicht van ongewone, verrassende en speculatieve groenten. Allen het mogelijke resultaat van het kunstmatig controleren van externe factoren, zoals CO2 en lichtintensiteit, die de groei van het gewas beïnvloeden.